Kişisel Gelişim

Eyvah “Burnout” Oldum!

Burnout” oldum kelimesini en sık ofis koridorlarında duyarsınız. Tükendim ya da tükenmiş hissediyorum yerine ben de dahil olmak üzere “burnout” diyoruz genelde.

Gerçekten son zamanlarda inanılmaz derecede “burnout” olmuş hissediyorum kendimi. Bu durum çıkmazda hissetmeme de sebep oluyor. Bu yüzden tükenmişlik sendromunu detaylı olarak inceledim, bu durumla kendimce baş etme yöntemleri buldum. Onları ayrı bir yazıda paylaşacağım ama önce “Burnout” nedir, gerçek midir, kendini nasıl belli eder onu konuşalım?

Kendimizi tükenmiş hissetme durumu gün içerisinde yaşadığımız stresin çok daha ötesinde bir durum. “Burnout” kronik iş yeri stresinden kaynaklanan bir sendrom olarak kabul ediliyor.

Dünya Sağlık Örgütü 3 şekilde tanımlıyor “Tükenmişlik Sendromunu” :

  • Enerji tükenmesi veya tükenme hissi
  • İşinden zihinsel olarak kopma yani bizim deyimimizle uzaklara dalıp dalıp gitme
  • Sürekli negatif hissetme ve işte verimliliğin azalması

Yani tükenmişlik sendromu gerçek ve kesinlikle bir şımarıklık ürünü değil. Etrafımda “burnout” olduğunu söyleyen arkadaşlarıma tam olarak ne hissettiklerini sordum aralarına benim de hissettiklerimi ekledim. Eğer bunlardan birkaçını siz de yaşıyorsanız bu durumu azaltarak yok etmek için harekete geçmenin vakti gelmiş demektir.

Ufacık şeyler ters gittiğinde dahi altında eziliyorum.

İşe giderken yolda biraz trafik olsa, kalktığımda istediğim gibi giyecek bir şey bulamazsam hayatın çok kötü gittiğini hiçbir şeyin iyi olmayacağını düşünüyorum. Artık fişi çekip, sıfırlanmanın vakti geldi.

Odaklanmak dünyanın en zor işi oldu. 

Çok kolay ve az zaman alacak işler bile bazen altından kalkamayacağım hissi uyandırıyor. Normalde 5 dakikalık dediğim işler saatlerimi alabiliyor. Sebebi, aralarda telefona bakmam farklı şeylere dikkat edip odaklanmam gereken işi unutmam ve yapılacak süreyi uzatmam.

Sürekli endişeli hissediyorum. 

“Burnout” hissettiğim anlarda hiçbir şeye karşı ilgim kalmıyor. En sevdiğim şeylerde bile hevessiz oluyorum. İşte o zaman zihinsel bir molaya ihtiyaç duyduğumuzu biliyorum.

Sabrım tükeniyor. 

Hem kendime hem de başkalarına karşı aşırı sabırsız oluyorum. En sevdiğim en değer verdiğim kişilere karşı bile sabırsız davranıyorum.

Aralarından size de tanıdık gelen oldu mu? Başını sallayanlara sesleniyorum; nasıl başa çıkabileceğimizi öğrenmemiz lazım. Mini bir liste çok yakında burada olacak. Takipte kalın!

Henüz yorum bırakılmamış
Siz ne düşünüyorsunuz? Yorumunuzu paylaşın